نروبیولوژی عشق
عشق پدیده جالب توجه ای است! شاید بتوان عشق را یک جذابیت قوی به سوی یک فرد و تمایل قوی به سمت او دانست. لغت نامه دهخدا عشق را یک احساس شدید وعمیق به سمت یک چیز یا فرد دانسته است.
گرچه که تعریف آن مشکل است لکن تقریبا هر فردی می تواند در ارتباط با فرآیند عشق ورزی باشد بر اساس تعریف اریک فروم عشق سطوح متفاوت و شامل ماهیت های مختلفی است.علی رغم این با توجه به آگاهی هایی فعلی بیولوژیک اکنون می توان پاسخ برخی از سئوالات مرتبط با عشق را داد.
در ادامه مقاله ای در این خصوص گذاشته ام با کلیک روی این لینک مقاله را دریاقت کنید
عشق یک فرآیند نروبیولوژیک پیچیده است که بر پایه اطمینان،اشتراک افکار،لذت بخشی و فعالیت های بازخورد دهنده مغز بطور مثال فعالیت سیستم لیمبیک شکل می گیرد.
این فرآیند ها سیگنال های نروترانسمیتری اکسی توسین، وازوپرسین،دوپامین و سرتونین را درگیر می کنند.
همچنین مکانیسم های مورفینی مغز شامل اندورفین ها که در ارتباط نزدیکی با مسیر خودتنظیمی نیتریک اکسید می باشد نیزدر این فرآیند نقش بازی می کنند.
اساسا فعالیت های لذت بخش و بازخورد دهنده برای ادامه حیات و تمایل انگیزشی فرد ضروری هستند و منجر به انجام فعالیت های بیولوژیک مفیدی چون خوردن،سکس وتولید مثل می شوند.
عشق و لذت بردن با اثرات کاهش دهنده استرس پتانسیل ارتقاء دهنده سلامت برای فرد دارد، بطوری که منجر به ترمیم روانی و تسهیل انگیزش ها و رفتار های مفید در فرد می شود. به همین دلیل عشق و لذت بردن منجر به بقاء فرد و حفظ نسل و ژن های وی می شود و همان طور که گفته شد عشق یک فعالیت مفرح و مفید است که سلامتی و احساس خوب بودن را تضمین می کند.
پس باید عاشق شد و از عشق ورزی لذت برد که البته در این فرآیند باید به مسائلی دقت کرد که چنانچه دوستان مایل باشند در آینده خواهم گفت.....