بیمار پسری است 23 ساله و مجرد که بدلیل تحریک پذیری،خلق افسرده،انزوا جویی،احساس خستگی،اضطراب بارز و کاهش حافظه مراجعه کرده است. همچنین رفتار های وسواس متعدد همچون تف کردن های مکرر ،وسواس های ذهنی با محتوی مذهبی و وسواس های چک کردن دارد

سابقه مصرف اپیوم داشته که با بوپرنورفین آن را کنار گذاشته است،البته هفته گذاشته لغزش کرده است،همچنین سابقه دوره های میگساری دارد،4 سال است که دانشجوی شهری دیگر است که نوفیقی در تحصیل نداشته است

درمانگر برایش سرترالین و ریسپریون شروع کرده است ولی در مراجعه ماه بعد پدرش ذکر می کند کاملا رفتارش برعکس شده بطوری که وی که اصلا ازخانه بیرون نمی رفته را نمی توانند در خانه نگه دارند،بشدت ولخرج شده و تحریک پذیریش بدتر شده و مرتب وسایل خانه را خراب می کند، بسرعت با دیگران صمیمی می شود و فعالیت بی هدف زیادی دارد وی همچنین ذکر می کند بوضوح به خود کشی فکر می کنم چون بشدت غمگین هستم

تشخیص شما چیست؟

چه درمانی را پیشنهاد می کنید؟

در مراجعه اول بیمار خلق افسرده و تحریک پذیر دارد که ذهن درمانگر را به سمت اپیزود افسردگی اساسی برده است، البته گر چه بیمار انزوا جویی دارد که شاید بدلیل عدم بارز لذت با حضور در فعالیت های اجتماعی باشد و احساس خستگی و کاهش حافظه دارد ولی هنوز معیار های کامل را پر نمی کند( در خوش بینانه ترین حالت 4 علامت مطرح شده ، در صورتی که وجود 5 معیار ضروری است)