خانم ۵۴ ساله با سابقه سه سال حملات گذرا و مکرر ” افتادن با رخوت و بیهوشی ” که به درمانهای ضد صرع پاسخ نداده بود مراجعه نموده بود. حملات هر کدام یک تا چند دقیقه طول می کشیده، در اثنای حمله بیمار حالت شبیه خواب داشته ، بیدار شدنش خود به خود و بدون تغییرات هیجانی بود. حملات چند بار در روز تا چند بار در هفته تکرار می شده، و در مدت سه سال هیچ موقع بیش از چند روز بیمار فارغ از حملات نبوده است. در هیچکدام از حملات تشنج ظاهر نشده بود. بیمار در هیچکدام از حمله ها با علائم جانبی دیگر از جمله فراموشی و سردرد و اختلال هیجانی در زمان قبل یا بعد از حمله ها احساس نکرده بود. مننژیت باکتریال در سه سالگی وآمبلیوپی چشم چپ و پرولاپس دریچه میترال در سابقه بالینی بیمار تنها موضوع قابل ذکر بود. سابقه صرع ، میگرن، تصادف و جراحی در گذشته بیمار وجود نداشت. بیمار در سن ۵۰ سالگی یائسه شده بود.
در معاینه بالینی وضع جسمی و روانی بیمار طبیعی بود، فشار خون ۷۵/۱۳۰ ، درمعاینه قلب سوفل درجه یک سیستولی، بدون علائم نارسائی قلبی، در معاینه عصبی انحراف مختصر چشم چپ به خارج و نبود دید با آتروفی خفیف دیسک اوپتیک وجود داشت. از سایر لحاظ یافته های اعصاب کرانیال و حسی و حرکتی اندامها طبیعی بود. درحافظه دور نزدیک مشکل وجود نداشت .
آزمایشهای خون ، TSH، C T Scanو,MRI مغز و نوار مغز در چند نوبت همه طبیعی بود.

چه تشخيصي را مطرح مي كنيد؟