یک زن 23 ساله را بدلیل بریدن مچ دستش پس از این که درمانگرش بدلیل رفتن به تعطیلات  جلسه این هفته را کنسل کرده است رابه اورژانس آورده اند.برش ها سطحی بوده و نیاز به بخیه ندارد. وی ذکر می کند که از دست درمانگرش بدلیل طرد وی خشمگین است. وی ذکر می کند که غالبا افسرده است،گرچه که این احساس تنها یکی دو ساعت در روز طول می کشد. در ابتدای بستری اش در بخش به انترن ذکر کرده بود که صداهایی می شنود که به وی می گویند هیچ کس او را نمی خواهد ولی متعاقبا در فردای آن روز که توسط روانپزشک ویزیت شده بود آن را انکار کرد. این چهارمین بستری بیمارستانی وی است وهمه آنها بدنبال رفتن فردی از زندگیش بوده است. پس از 3 روز بستری بحثی بین یکی از انترن ها با پرستاران شد زیرا او ذکر می کرد که بیمارش رفتار مناسبی دارد ولی پرستاران از این که بیمار قوانین بخش را رعایت نمی کند شاکی بودند.

تشخیص بیمار چیست؟

چه مکانیسم دفاعی توسط این بیمار اجرا می شد؟

بهترین اقدامی که روانپزشک مسئول بیمار باید انجام دهد چیست؟

چه تشخیص های افتراقی ممکن است مطرح شوند؟

چه درمان دارویی برای وی توصیه می کنید؟

برای مطالعه مطالب بیشتر در این خصوص اینجا راکلیک کنید